بهر مهمانی شو مهیا

ماه مهمانی است و میزبان ایزد یکتا

            جانا  پاک و با صفا بهر مهمانی شو مهیا

گر زنگار بگرفت جسم و جان از پلیدی ها

           با نسیم سحر پر بگشا بر سفره پاکی ها

 

سبد ها گل به راه یار زیبا  رخ مهر گستر نیکنام



دوش نسبم سحری آورد ز یار  پیام

       که آن  با خبر  ز دل شیدایان کند  قیام

ز آب ذلال  کوثر و  نسیم  دلنواز سحر

       وضو ساز و  وز مناجات  گیر  مددی ز جام

تا به نظاره رخ  آن یار زیبا کمال و جمال

       وز نور رخسار او گیتی گردد مشک فام

باز آید آن مبارک سحر و صبح قیام

       که یارم بجای قهر به مهر گیرد خلایق بدام

من از آن رو دل و ایمان دادم بانتظار

       که ایمان باشد به سلسله مویش مستدام

دم عیسی و پاکی مریم و صفای کوثر

       سبدها گل براه آن زیبا رخ مهر گستر نیکنام