دیرینه آرتش دلیر ایران زمین
همچو ببری بهر دشمن در کمین
تا باشد وطن را این بازوی آهنین
ایرانیان را فخر باد و شادی در طنین
شادروان آقاجان قاسمیان
بال و پرم ز شراره سرخ پر پر گشت
دریغ ز آه ! شود ببینم تبسم ز تو
که به شوق تبسمت توانم کماکان گشت
گر نبودت ای گل بدل ترام مهر
کجا ز سوختنم تبسم بر غنچه ناز نشست
زندگی امید و تلاش و پاسبانی بود
اصراف و تن پروری و آشوب نیستی بود
به پایان آمد ایام خوش عید دو با نود
کنون آرمان و تلاش و تکاپو شادمانی بود
به پایان آمد ایام خوش عید دو با نود
سراسر در این سال تو را شادکامی بود
جسم و جانت ز شادی سراسر تکاپو بود
خندان و دل شاد جسمت پر ز نیرو بود